A booming business
De komende jaren, zelfs decennia, liggen er volop kansen voor de goede doelsector. Alle economische en demografische factoren lijken aanwezig om er een booming business van te maken.
Allereerst komt er in de nabije toekomst steeds meer geld beschikbaar. Een verdubbeling van de omzet van de sector in de komende tien jaar lijkt volgens specialisten een minimale prognose. Dat heeft het goede doel voornamelijk te danken aan de vergrijzing en daarmee samenhangend het groeiende aantal nalatenschappen.
Door een nog steeds toenemende secularisatie van onze maatschappij gaan die nalatenschappen ook niet langer automatisch naar de kerk, tot voor kort traditioneel de grootste ontvanger van giften en erfenissen. Daarnaast zijn we ook nog eens met zijn allen rijker geworden. Veel rijker. En vermogende mensen kunnen nu eenmaal meer geld uittrekken voor een goed doel. Een andere belangrijke evolutie is dat het bedrijfsleven na een periode met uitsluitend aandacht voor de aandeelhouderswaarde weer (eindelijk?) mee wil doen. Steun aan goede doelen als maatschappelijk verantwoord ondernemen.
En niet alleen aan de inkomstenzijde zijn de vooruitzichten bijzonder rooskleurig. Ook aan de uitgavenkant is er een groeiende behoefte. De overheid wil de financiën saneren en trekt zich dan ook op allerlei terreinen terug en stimuleert de private sector om meer gebruik te maken van de geboden ruimte. Particulier initiatief, van dierenbescherming tot het opsporen van vermiste kinderen, is dus meer dan welkom. De overheid kan zo extra stimulansen geven waar nodig en wenselijk, en kan zich op een aantal terreinen zelfs terugtrekken als organisator.
Het aantal sterfgevallen zal over tien jaar ruim een tiende hoger liggen dan vandaag. En dus stijgt ook het aantal nalatenschappen. Er is ook een hogere erfenis per ontvanger, omdat er gemiddeld minder of zelfs geen kinderen zijn. Een deel van het ontvangen bedrag zal mogelijk worden toegewezen aan een goed doel. Dat het bedrag per individuele erfenis stijgt, kan zeker een extra reden zijn om geld te geven aan een goed doel. Of erflaters kunnen er zelf ook voor kiezen een deel van hun vermogen aan een goed doel te schenken. Denk bijvoorbeeld maar eens aan het legertje babyboomers dat binnenkort haar bedrijven van de hand doet en de arbeidsmarkt verlaat. Zij zullen zich moeten beraden wat aan te vangen met het vergaarde kapitaal. Zelfs fiscaal kan het aantrekkelijk zijn om geld of minstens een deel ervan aan het goede doel te geven. Belastingaftrek verschaft de mogelijkheid om meer te geven met minder verlies aan inkomen voor de andere erfgenamen.
In de westerse wereld is de welvaart tot ongekende hoogte gestegen. Wetenschappelijk onderzoek heeft al voldoende aangetoond dat een stijging van de inkomens een navenant effect heeft op het bedrag aan giften voor het goede doel. Gelukkig maar.
Parallel aan de secularisatie doet zich een groeiende behoefte aan alternatieve zingeving voor. Hier valt zeker invulling aan te geven door anderen (via een of ander goed doel) te helpen.
Samengevat: de toekomst voor het goede doel ziet er bijzonder rooskleurig uit. Vanwege de vergrijzing en de grotere welvaart komt er meer geld beschikbaar. Dat komt goed uit, want de overheid trekt zich op allerlei terreinen terug. En dus zijn er volop taken weggelegd voor goede doelorganisaties. Maar succes is niet verzekerd. Er is weliswaar geld beschikbaar voor het goede doel (en niet alleen bij Bill Gates!), maar het is de kunst diegenen te bereiken die dit geld beheren. Dat kan alleen op een professionele manier. Goed kunnen netwerken is bijvoorbeeld al een eerste vereiste. Of potentiële donateurs op de juiste manier aanspreken en hen in de watten leggen (= communicatie). Fondsenwerving en sponsoring zijn voor een goed doel meestal organisatievreemde activiteiten, die alleen maar de aandacht afleiden. En dus beter uitbesteed kunnen worden aan professionelen.